Terwijl de ogen van de wereld zich richten op Parijs voor de “groenste Olympische Spelen ooit”, zal ik deze mijlpaal vieren als slechts het laatste hoofdstuk in de voortdurende transformatie van de stad onder burgemeester Anne Hidalgo. Sinds haar verkiezing in 2014 verdedigt Hidalgo een visie van een stad die is ontworpen voor mensen, niet voor auto's, en waar iedereen van kan genieten, niet alleen van mensen met meer dan gemiddelde rijkdom. Haar leiderschap heeft Parijs in de voorhoede geplaatst van een mondiale beweging in de richting van stedelijke omgevingen die prioriteit geven aan het menselijk welzijn en de duurzaamheid van het milieu boven het elitarisme van fossiele brandstoffen.
Parijs 2024 streeft ernaar om 50% minder broeikasgassen te produceren dan de vorige twee Olympische Zomerspelen. Maatregelen om dit te bereiken zijn onder meer het terugdringen van de bouw- en voedselgerelateerde uitstoot, en het benutten van de Spelen om meer straatruimte te reserveren voor mensen die lopen, fietsen en met het openbaar vervoer reizen, in een stad waar 65% van de inwoners geen auto bezit.
Het evenement zal een ‘compacte Spelen’ zijn, waarbij 85% van de atleten minder dan 30 minuten van hun wedstrijdlocaties blijft en er geen nieuwe parkeerplaatsen voor locaties zijn. Deze strategie bouwt voort op de Parijse ontwikkeling van de '15-minuten stad', een concept dat tot doel heeft iedereen in staat te stellen binnen 15 minuten lopen of fietsen van huis in alle dagelijkse behoeften te voorzien, waardoor de afhankelijkheid van auto's en fossiele brandstoffen wordt verminderd. Hidalgo heeft meer dan 200 straten weer toegankelijk gemaakt voor mensen door auto's te verbieden, 60,000 parkeerplaatsen omgevormd tot fietsenstallingen of openbare plaatsen die door veel meer mensen kunnen worden gebruikt, en 1,300 kilometer aan fietspaden aangelegd. Bovendien stemden de Parijzenaars onlangs voor een verdrievoudiging van de parkeertarieven voor SUV's, in een poging de verkeersveiligheid te verbeteren en de geluidsoverlast terug te dringen.
Wat burgemeester Hidalgo in Parijs bereikt, is een inspiratie geweest voor steden over de hele wereld, en vandaag de dag C40 lanceert de campagne “It's in the Air”, die loopt vanaf de start van de Olympische Spelen tot Clean Air Day op 7 september. Deze campagne onderstreept onze toewijding aan mensgerichte stadsplanning, waarbij 'straten voor mensen'-activiteiten plaatsvinden in steden over de hele wereld. Hoogtepunten zijn onder meer straatafsluitingen en bakfietstochten in Seattle, sport- en culturele evenementen in Stockholm en Quito, en gemeenschapsworkshops in Bogotá en Johannesburg. Meer dan 30 C40 steden werken aan het instellen of uitbreiden van schone luchtzones tegen 2030, met als doel de luchtkwaliteit te verbeteren door het openbaar vervoer uit te breiden, de loop- en fietsinfrastructuur te verbeteren en de aanwezigheid van de meest vervuilende voertuigen te verminderen.
De recente beslissing Het besluit van de gouverneur van de staat New York om de congestieheffing in New York City te 'pauzeren' staat op zichzelf in contrast met deze trend, en het is opmerkelijk dat het besluit op regionaal niveau en niet op stadsniveau werd genomen. Als iemand die twintig jaar geleden centraal betrokken was bij het invoeren van de Londense congestieheffing, heb ik nog steeds geen sterker instrument gezien om automobilisten te stimuleren om duurzamere manieren van reizen te proberen, of om geld in te zamelen om te betalen voor extra busdiensten, fietspaden en veiligere straten. Leiders die dicht bij de stadsbewoners staan, begrijpen de enorme winst die dergelijke transformationele acties kunnen opleveren.
Er zijn aanwijzingen dat groen beleid niet alleen noodzakelijk is, maar ook populair. Recente peiling voor C40 in zeven steden op vijf continenten vond ruim tachtig procent van de mensen dat hun stadsleiders prioriteit zouden moeten geven aan schone lucht. In Parijs heeft de meerderheid van de bewoners steun de groene transportinitiatieven van burgemeester Hidalgo. Op dezelfde manier won burgemeester Sadiq Khan in Londen een aardverschuiving overwinning en een historische derde termijn dit jaar na de zijne uitbreiding van de Clean Air Zone (ULEZ) in Londen - 's werelds grootste 24-uurszone. Dit ondanks een goede financiering desinformatie campagnes van zijn tegenstanders, die erin slaagden om van ULEZ de centrale kwestie te maken bij de burgemeestersverkiezingen, om er vervolgens achter te komen dat veel meer Londenaren het beleid steunden dan er werden verleid door hun leugens en verdraaiingen. Op nationaal niveau behaalde de Britse Labour-partij een grote meerderheid van de parlementszetels in de generaal verkiezing eerder deze maand, waar het groene beleid van de partij in schril contrast stond met dat van de aftredende regering, en welke enquêtes suggereren maakten deel uit van het succes ervan bij de kiezers. De boodschap is duidelijk: kiezers kijken naar leiders die klimaatactie zullen bewerkstelligen.
De populariteit van groen beleid kan worden toegeschreven aan de tastbare voordelen ervan. In Parijs hebben de koolstofarme transportmaatregelen van burgemeester Hidalgo geleid tot een vermindering van de luchtverontreiniging met 40%. Uit nieuwe gegevens die vandaag zijn vrijgegeven in Londen blijkt dat de uitgebreide Clean Air Zone werkt: de luchtkwaliteit in Londen blijft sneller verbeteren dan in de rest van Engeland en de uitstoot van vervuilende stoffen in 2023 dramatisch afnemen, vergeleken met een scenario zonder de uitbreiding in Londen . Naast meetbare resultaten verbetert dit beleid ook aanzienlijk de kwaliteit van het stadsleven. Ik herinner me levendig mijn eerste bezoek aan Parijs nadat burgemeester Hidalgo moedig een vierbaans snelweg die de oevers van de Seine had ontsierd, had vervangen door voetgangerspaden; het gebied transformeerde van een luidruchtige en vervuilde verkeersader waar alleen degenen die geen keus hadden doorheen zouden durven lopen, naar een levendige en groene openbare ruimte, vol met mensen die lunchpauzes nemen, elkaar ontmoeten voor een drankje na het werk, of gewoon even pauzeren om de schoonheid in zich op te nemen van de stadsarchitectuur. Mensen geven, in tegenstelling tot bedrijven die motorvoertuigen of benzine verkopen om ze van brandstof te voorzien, de voorkeur aan steden die zijn ontworpen als aangename plekken om te wonen, en niet alleen om met de auto doorheen te reizen.
Hoewel groene maatregelen steeds vaker als wig worden gebruikt door populisten die de oppositie van een luide minderheid willen stimuleren, leert onze ervaring dat de zwijgende meerderheid het daarmee eens is, en dat zelfs degenen die aanvankelijk onzeker waren, de neiging hebben om na verloop van tijd accepterend te worden. De tegenstand bereikt een hoogtepunt naarmate de implementatie dichterbij komt, maar zodra het beleid eenmaal is ingevoerd en de voordelen ervan duidelijk worden, herstelt de steun zich doorgaans. De voorbeelden van baanbrekende burgemeesters als Anne Hidalgo en Sadiq Khan laten zien dat groen beleid niet alleen resultaten oplevert en de levens van mensen verbetert, maar ook de goedkeuring van de kiezers wint.
Dat betekent niet dat het voor deze pioniers gemakkelijk is geweest. Burgemeester Hidalgo keek naar beneden tegenstand van de autolobby om haar visie te realiseren over wat een schone en mensgerichte stad zou kunnen zijn. Burgemeester Khan overwon een goedgefinancierde desinformatiecampagne tegen hem. Hun successen bewijzen dat het mogelijk is om diepgewortelde belangen uit te dagen en te zegevieren – ten behoeve van gewone mensen en de planeet. Ik kijk ernaar uit dat de hele wereld de voordelen zal zien als de Olympische Spelen van 2024 in Parijs plaatsvinden!